Skrzydło o konstrukcji metalowej

O projekcie

Projekt zespołowy: metalowe skrzydło o konstrukcji półskorupowej. Odpowiadałem za model 3D całego złożenia w Siemens NX i za technologię, czyli za to, żeby każdą część dało się wygiąć z blachy albo kupić u dostawcy. W modelu nie mogło być kształtów, które dobrze wyglądają w CAD, ale w warsztacie nie da się ich zrobić.

Konstrukcja

Obciążenia przenosi nosek skrzydła, który pracuje jako keson skrętny. Tworzą go pokrycie od krawędzi natarcia do dźwigara i sam dźwigar.

Dźwigar leży na ok. 35% cięciwy. Ma środnik z blachy 0,8 mm i dwa pasy z kątowników 30×30 mm, górny i dolny, które przenoszą zginanie. Cztery żebra noskowe biegną od krawędzi natarcia do dźwigara, trzymają kształt profilu i podpierają pokrycie. Stoją w odstępach 1250, 1875 i 1250 mm. Pokrycie nosku usztywniają na całej rozpiętości cztery podłużnice, po dwie na górze i na dole.

Wszystko jest nitowane. Model ma 1196 nitów: 1012 łączy środnik dźwigara z pasami, a reszta mocuje podłużnice i żebra.

Skrzydło ma 5000 mm rozpiętości i 1000 mm cięciwy. Profil ma maksymalnie 154 mm grubości, czyli ok. 15% cięciwy.

Technologia

Przy każdej części w złożeniu sprawdzałem, jak powstanie w rzeczywistości. Części z blachy projektowałem jako gięte, w module Sheet Metal programu Siemens NX. Taki model ma zapisane promienie i linie gięcia, a NX wyznacza z niego rozwinięcie, czyli płaski kształt wycinany z arkusza przed gięciem. Resztę elementów dobierałem tak, żeby można je było kupić u dostawców jako gotowe wyroby.

W podglądzie 3D powyżej pokrycie jest półprzezroczyste, więc widać dźwigar, żebra, podłużnice i rozmieszczenie nitów. Po przybliżeniu widać pojedyncze nity.